Woody groeit op in een warm en liefdevol gezin. Hij is een dromerig kind en leidt een vrij zorgeloze jeugd, totdat het noodlot genadeloos toeslaat: zijn zus Lara, met wij hij een erg hechte band heeft, blijkt longkanker te hebben en er is niets meer aan te doen. Woody is nog jong en kan hier niet goed mee omgaan. Ondertussen worstelt hij ook nog met iets heel anders. Hij komt erachter dat hij jongens veel leuker vindt dan meisjes. Hij durft er met niemand over te praten en houdt de zoektocht naar zichzelf voor zijn omgeving geheim.
Harmen van Liemt (2000) is regisseur, acteur en met Lentekind nu ook auteur. Voor zijn debuutroman heeft hij zijn eigen leven als inspiratiebron gebruikt. En dat werkt goed, want het resultaat is een krachtige coming-of-age-roman waarin thema’s als seksualiteit, familie en verlies openhartig en ontwapenend besproken worden.
Van Liemt heeft een toegankelijke en heldere schrijfstijl. Ondanks de heftige thema’s, voelt het boek daardoor nooit te zwaar. Wel blijft het ontroerend en krijg je als lezer op meerdere momenten tranen in je ogen. Eén van de hoogtepunten van het boek is de hoofdpersoon zelf: met Woody heeft Van Liemt een personage in het leven geroepen die je tijdens het lezen meteen in je hart sluit.