Theo groeit op in een warm en liefdevol gezin waarin genderrollen totaal geen ding zijn. Dat is helaas heel anders in de buitenwereld: daar hebben mensen bepaalde verwachtingen over wie je bent en wat je leuk vindt alleen maar op basis van je gender. Voor Theo zorgt dit voor veel verwarring. Hoe ouder hen wordt, hoe zwaarder de genderverwachtingen en meningen van anderen op hen weegt. Hen past zich aan door zich van buiten te kleden zoals dat van meisjes wordt verwacht, maar van binnen lukt het niet. Theo voelt zich eenzaam. Op een gegeven moment is hen zelfs zo goed geworden in doen alsof, dat hen niet meer weet wie hen eigenlijk is. Waarom lijkt het voor anderen zo makkelijk te zijn?
Graphic novels zijn populairder dan ooit, denk maar eens aan de ongelofelijk populaire Heartstopper-serie [LINK: https://queerboeken.nl/boeken/heartstopper-2/ ] of het mooie Pardalita [LINK: https://queerboeken.nl/boeken/pardalita]. Geen wonder, want deze boeken bieden de kans om bepaalde gevoelens niet alleen met tekst maar ook met illustraties te verbeelden. Dat gebeurt ook in Homebody, waarin de zoektocht naar een non-binaire identiteit op een prachtige manier in beeld wordt gebracht.
Theo Parish is een Engelse stripmaker en gebruikt de voornaamwoorden they/them. Parish identificeert zich als transgender en non-binair. Homebody is hun debuut en daarin vertelt hen over de ingewikkelde zoektocht naar identiteit. Hen gebruikt allerlei mooie beelden, zoals een constante reis tussen het ‘Eiland der Mannen’ en de ‘Stad der Vrouwen’. Het is een openhartig verslag, maar voelt door de stripachtige illustratiestijl van Parish nergens te zwaar. Een hartverwarmende graphic novel over jezelf zoeken én jezelf vinden.